برگ

من یقین دارم که برگ کانچنان خود را رها کردست در آغوش باد
فارغ است از یاد مرگ
آدمی هم مثل برگ میتواند زیست بی تشویش مرگ
گر ندارد همچو او آغوش گرم باد را
می تواند یافت لطف هر چه باد آباد را